Grundig Satellit Proffesional 3400 kontra Artec/PanCrusader

Opublikowano: 20-06-2018

Radioodbiornik „Grundig Satellit

Professional 3400″

Opinia „na zimno”

 PIC01463.JPG

Kliknięcie w zdjęcia powiększa je, Powrót przez „strona wstecz”.

 Grundigi Satellit serii Profesional przeszły już do legendy. Produkowane były drugiej połowie lat 70tych i były częścią mody jaka zapanowała wówczas na radia tzw globalne. Trwał wyścig pomiędzy europejskimi i japońskimi producentami wśród których najwyżej ceniono oczywiście bardzo drogie i duże odbiorniki Sony CRF 320, podręczne ICF o różnych numerach typu, oraz doskonałe Panasonic z gamą wielu ciekawych podręcznych odbiorników użytkowych ale również nieprzenośnych dla radiostacji radioamatorskich konkurujących przynajmniej w zamyśle z Sony CRF 320. Warto wspomnieć o spotykanym do dziś odbiorniku Pan Crusader nawiązującym nazwą do Panasonica który produkowano w kilku krajach w tym w Europie pod nazwami MARC i ARTEC. Był o tyle unikalny że posiadał nietypowo rozbudowany zakres UKF aż do 470MHz co było powodem jego trudności sprzedaży na rynku europejskim.

 . . Zachodnio-Niemiecki producent Grundig ustalił swoja pozycję dzięki podręcznym odbiornikom Satellit Professional o różnych numerach typu. Były one wykonane bardzo solidnie spełniając gusty europejskie co do estetyki i funkcjonalności w ten sposób ze nawiązywały wykończeniem do drewna i chromu. Nie żałowano rozbudowanych systemów. Dość szybko zostały zauważone i uznane za wyjątkowe stad pomimo wysokiej ale uzasadnionej jakością ceny stały się hitem rynkowym. Trzeba jedbnak zauważyć że nie mogły konkurować z odbiornikami naprawdę profesjonalnymi choć w ich nazwie umieszczono „professional”

 Grundig szedł za ciosem i po typach 1000, 2000, 3000 wypuścił model 3400. W tym modelu zawarto nieomal wszystko co mogło się zamarzyć klientowi. Nie posiada jedynie sterowanego zegarem załączania i własnego magnetofonu kasetowego. Jak przystało na  radio z przeznaczeniem do odbioru globalnego nie przewidziano wersji stereo. Warto wspomnieć że jest to jeden z ostatnich odbiorników tego typu działajacych w oparciu o analogowe oscylatory.

 Zaletą analogowych oscylatorów jest płynność strojenia jednak ich wada w postaci braku idealnej stabilności czestotliwości oraz komplikacja mechaniczna okazała się przyczyną ze zostały zastąpione przez tańsze i stabilne oscylatory cyfrowe. Oscylator cyfrowy ma z kolei te wadę że umożliwia korzystanie tylko z wyznaczonych „rastrem” częstliwości co powoduje nieprzyjemne wrazenia zaniku odbioru przy płynnym przestrajaniu. Rozwiązywano ten problem przy pomocy cyfrowego wybierania częstotliwości równolegle z skokowo-plynnym oraz odpowiednio skokowo strojonym obwodom wejściowym. Tak to wygląda od strony teorii ale w praktyce bywały analogowe rozwiązania z powodzeniem konkurujące stabilnością z cyfrowymi a więc bez wad i do takich należy model 3400. Nie daje się w nim zaobserwować driftu częstotliwości i tu słowa uznania dla inżynierów Grundiga. Czego nie posiada to możliwości zapamiętywania wielu częstotliwości którą mają odbiorniki cyfrowe. Tym niemniej posiada trzy niezależna napędy skali umożliwiające zachowanie pozycji w przypadku przełączenia na jeden z dwóch multizakresów AM albo korzystania z FM.

 PIC01459.JPG

 Niestety użyto za dużo skal i napędów oraz nadmiernie rozbudowano ilośc niebyt intuicyjnie rozmieszczonych pokrętęł co powoduje częste pomyłki przy odruchowych operacjach.

 Zakres AM to

fale długie od 145kHz do 420 kHz

fale średnie od 510 kHz do 1620 kHz,

dwa podzakresy pokrywające 1,6MHz-5,2MHz

8 podzakresów pokrywających 5MHz – 30MHz.

 Czułość odbiornika podano b. wysoką zbliżoną do profesjonalnych i waha się od 0,35 uV do 0,65 uV. dla fal AM przy stosunku sygnału do szumu własnego min 6dB. Niestety wybrany poziom odstępu 6 dB jest dość wysoki więc wartości czułości należy traktować jako wystarczające dla nieprofesjonalnego użytku. .

 Dla zakresów Dł, SR, i K1-K2 czyli do 5 MHz odbiornik działa w układzie z pojedynczą przemianą częstotliwości a dla podzakresów K3 doK10 czyli 5MHz do 30 MHz odbiornik działa w układzie z podwójną przemianą częstotliwości.

 Zastosowano w obwodach wejściowych tranzystory MOSFET a do stabilizacji i uzyskania selektywniości filtry kwarcowe.

 Zakres FM to 87,5 do 108 MHz z pojedynczą przemianą częstotliwości.

 PIC01452.JPG

Odbiór ułatwia i poprawia:

Programowanie 5 czestotliwości na zakresie FM

 Podświetlenie żarówkowe każdej skali z osobna i wskazówkowego wskażnika dostrojenia/ baterii

 Duzy czerwony cyfrowy odczyt częstotliwości. Tu uwaga – wskaźnik stabilizuje swój odczyt z niewielkim ale zauważalnym opóźnieniem co w praktyce jest uciążliwe.

 Podświetlony cyfrowy zegar z datą.

 Wybierane ręcznie, jako jedna z dwóch opcji „band”/”range”, rozciągnięcie dla K3 -K10 kazdego z zakresów Broadcast na osobnej skali jako swojego rodzaju lupy .

 wybieranie selektywności pomiedzy ok +/-1,3 kHz , +/-2,5kHz i +/- 5,5kHz

 ANL – Wbudowany układ obniżający szumy i zwiększający wyrazistość mowy dla odbioru SSB – w pozostałych przypadkach odbioru AM jest przydatny jako przełącznik odpowiadający funkcji „mowa -muzyka”.

 Przydatne dla odbioru SSB wyłączanie ARW i potencjometr umożliwiający ręczną regulację czułości.

 Układ BFO do odbioru SSB z przełącznikiem USB i LSB i płynna regulacją częstotliwości BFO. Tu uwaga – regulacja częstotliwośc BFO ma mniejszy niż spotykany w innych radiach zakres co wymusza dokładniejsze dostrojenie do nadawcy.

 Własną dobrze zestrojona na stałe długą antenę teleskopową wspólną dla wszystkich zakresów KF i UKF oraz wewnętrzną efektywną antenę ferrytową dla zakresów fal średnich i długich. Użycie jednej anteny należy uznac za dużą zaletę. Natomiast zaciski podłączenia uziemienia i anteny zewnętrznej są małe i niewygodne

 Możliwośc przełączania wejścia z anteny teleskopowej na podłączoną zewnętrzną która posiada pokrętło dostrojenia. Antena zewnętrzna ,może być również aktywna altrnatywnie dla ferrytowej. Raz dostrojona antena zewnętrzna nie wymaga korekty w zależności od zakresu .

 Dwudrożny koncentryczny system głośnikowy dla FM z możliwością wyłączenia tweetera. Dla zakresów AM tweeter jest obligatoryjnie odłączony.

 Gniazdko słuchawki mały jack mono.

 Ręczną regulację tonów wysokich i niskich oraz stałą rozbudowaną potrójną regulację barwy zależną od potencjometra głosności – tzw „loudness”

 Wewnętrzny zasilacz sieciowy z zabezpieczeniem przed ładowaniem baterii oraz pojemnik na kabel sieciowy.

 Mozliwość użycia zamiennie do baterii zasilających akumulatorów ładowanych podczas nieużywania odbiornika. Aktualnie oryginalna baterie sa nieprodukowane.

 Zamontowanie gniazda zasilania samochodowego

 Oszczędzania w wypadku zasilania bateryjnego baterii i akumulatorów przez użycie tylko na żądanie podświetleń i odczytu cyfrowego.

 Uchwyt transportowy i szyny zabezpieczające przed uszkodzeniem frontu.

Odbiornik robi wrażenie masywnego i cięzkiego.

 Wady radioodbiornika to zazwyczaj wymieniany duży obrotowy przełącznik zakresów od K3 doK10. Wielu uzytkowników krytykuje niepewność kontaktu tego rodzaju przełączniaków. Autor nie obserwuje tej przypadłości jednak w wiekowych egzemplarzach takich jak ten konserwacja styków wszystkich przełączników jest zazwyczaj niezbędna chociaż niezbyt trudna i daje trwały rezultat. . Natomiast w związku z wieloma zakresami przełączanie jest częste, obracanie z boku i wymaga użycia pewnej siły co może być uważane za niewygodne. Ponadto w pasmach amatorskich precyzyjne strojenie wymaga dużej koncentracji a związane to jest z zastosowanymi przekładniami bloczkowymi i zębatymi .

Niektóre pasma amtorskie jak 40, 17 i 15 metrów sa w zakresie odpowiedniej „lupy” co mocno ułatwia zadanie ale wymaga dodatkowych operacji przełącznikiem band/range.

Powszechnie krytykowane jest rozmieszczenie pozycji USB i LSB które mylą. W zasadzie nie ma zadnego problemu z wszystkimi pozycjami które są wspólne „w prawo” i nie wymagają ruszania poza 40 metrów . . Tylko pozycja dla pasma SW-4 wymaga drugiego położenia co wskazano niezbyt jasno w opisie jako LSB dla SW3-10 i to jest mylące Nad przełącznikiem chyba dla symerii pokazano dwie pozycje USB i LSB dla zakresów K1-K2 podczas gdy nie stosuje się tu nigdy pozycji USB. . Jak wynika z analizy schematu odbiornika wynikło to z pośredniej częstotliwości SSB 460kHz która dla 40 metrów jest już drugą przemianą a dla 80 pierwszą. Najprostsze rozwiązanie przy pomyłkach to dopisanie do przełącznika dodatkowej informacji o właściwym polożeniu.

 Odbiór -:

 Autor może porównać ten odbiornik do posiadanego od wielu lat ARTEC oraz do uzywanego przez jakiś czas Dengen – stosunkowo małego i cyfrowego.

 Dengen jako nie posiadający odbioru SSB i nie dorównujący w tych samych warunkach w żadnym stopniu dwu pozostałym – w zadanych warunkach był prawie bezużyteczny na skutek zakłóceń zagłuszających kompletnie odbiór

 ARTEC to bardzo drogi w czasach świetności porównywalny odbiornik, jednak ze wzglądu na brak „legendy” aktualnie wyceniany na ok 40% ceny Grundiga rózniący się budową – posiada 5 „dłuższych” zakresów AM ale z precyzyjniejszym niż Grundig dostrajaniem i aż 5 zakresów FM. Zakresy AM to Długie , średnie , K1, K2 i K3 przełączane bardzo delikatnymi ale komfortowymi przełącznikami umieszczonymi na froncie. . Ilość dokonywanych przełączeń jest mniejsza niż w Grundigu co zrekompensowano bardzo zręcznie pomyślanym pokrętłem które służy dla dokładnego dostrajania a dla szybkiego posiada korbkę zamontowaną do tego pokrętła. To proste rozwiązanie działa z powodzeniem.

 Odbiornik ARTEC posiada pojedynczą przemiane dla Długich, Średnich i K1 i podwójną przemianę dla zakresów K2 i K3. Dzięki mniejszej ilości zakresów amatorskie pasmo 80 metrów zostało w nim zdublowane i z pojedynczą przemianą mieści się również na zakresie odbieranym przy pomocy anteny ferrytowej czego nie oferuje Grundig. Ta zaleta może być przydatna przy odbiorze silniejszych nadawców na 80m przy zakłóceniach które można wtedy eliminować anteną – 1 pkt dla Grundiga.

 Na zakresach Dł, Śr i K1 w ARTEC uzywana jest wyłącznie antena ferrytowa – brak możliwości podłączenia zewnętrznej. To wyraźna przewaga Grundiga. + 7 pkt

 W zakresie FM: Artec pomimo podwójnej przemiany wykazuje mniejsza czułośc i selektywność od Grundiga jednak trzeba nadmienić że jego zestrojenie jest wykonane przez autora być może nie całkiem precyzyjnie gdy Grundig nie wymagał tu żadnego strojenia i okazuje znakomitą czułość i selektywnośc pozwalajacą na odbiór nawet z odległości do 200km. + 3 pkt.

 Grundig nie posiada w ogóle wyższych zakresów ponad 108 MHz gdy Artec ma aż do 470 MHz – 5pkt.

 Ogólnie uzyskanie dużego przełożenia planetarnej przekładni i wygodne pokrętło daje większą precyzję i mniej operacji w ARTEC niż w Grundigu. -5 pkt dla Grundiga

 PIC01291.JPG

Wskaźnik częstotliwości Grundiga pracuje z większym opóźnieniem niż ARTEC co znacząco utrudnia dostrojenie – 5 pkt . .

 Jeśli chodzi o czułość to brak danych ARTECA. Praktycznie w większości zakresów oba radia odbierają to samo czyli w określonych porach przy uzyciu wewnętrznej 10 metrowej anteny odbierają cały świat jednak dopiero Grundig w danych warunkach wykazał się odbiorem stacji amatorskich w paśmie 160 metrów . +3 pkt

 Serwisowanie – ARTEC po zakupie wymagał sporych napraw i kompletnego strojenia, Grundig znacznie mniejszych poprawek plus oczyszczenie styków ale z kolei serwisowanie ARTEC-a dzięki precyzyjnym opisom na płycie głównej i mniej zabudowanej konstrukcji jest intuicyjne i mniej stresujące niż Grundiga. Dodatkowo dostęp do pozespołów w ARTEC jest dużo prostszy. – 5 pkt.

 Waga odbiorników – Grundig jest prawie dwukrotnie cięższy od ARTECA – 5 pkt.

Główne przewagi Grundiga to:duża odporność na wszędobylskie i silne zakłócenia . +4 pkt ,

Trzy poziomy selektywności które okazują się właściwie jednym „szerokim”, drugim „węższym” co osiągnieto wyłącznie o przez filtrowanie akustyczne wyższych harmonicznych i trzecim „wąskim” który wprowadza do obwodów pośredniej filtr kwarcowy i dodatkowo zawęża pasmo akustyczne z obu stron. Skutkuje to obniżeniem głośności przy „wąskim” pasmie. Ogólnie porównanie selektywności wypada na korzyść odbiornika ARTEC który ma dwie lepiej dobrane opcje – „szeroka” i „wąska” osiągnięta wyłącznie przy pomocy kwarcu. . Dodatkowo w Grundigu dość złożony przełącznik sprawia ogólnie znane kłopoty z stykami Czyli przewaga okazuje się wadą. – 5

pełna stabilność częstotliwości +7 pkt

 stałość dostrojenia wszystkich anten do wejścia niezależnie pozycji na skali. od +3 pkt

Równiez ogólny wystrój i estetyka to domena Grundiga. + 5 pkt

Zegar to też przewaga Grundiga + 2pkt

 Do przewag ARTECA i to znaczących zaliczam wyraźnie zrozumialszy dla ucha dźwięk. Grundig pokazuje na zakresach fal krótkich nieco profesjonalnie świdrujący dźwięk i związane to jest z użyciem tweetera centralnie na głośniku. Jakkolwiek bardzo chwalony dźwięk był dla autora na tyle nieznośny że zmodyfikował to brzmienie przez stłumienie tkaniną przestrzeni między membranami co okazało się tak dobrym rozwiązaniem że dźwięk stał się również bardzo dobry. – 0 pkt .

 Sumarycznie wynik z porównania przy zakresie +/- 84 czyli 164 pkt 22 pkt na korzyść: Grundig Satellit Professional 3400

Odbiór

- na zakresie FM jest niespotykanie czuły i selektywny .

- na zakresie Dł i Śr jest bardzo czuły i wieczorem w warunkach niskich zakłócen może odbierać praktycznie wszystko co „powinno być” możliwe

- na zakresach fal krótkich odbiór jest limitowany porą dnia i zakłóceniami. W korzystnych warunkach ok 80 metrów nad poziomem morza przy pomocy pokojowej anteny możliwy bywa zależnie od wielkości zakłoceń i dnia

- odbiór silnych nadawców w z USA aż do zachodnigo wybrzeża, Wysp Mariańskich na Pacyfiku, Chin, Tybetu Indii, Taiwanu obydwu Korei, Filipin, Indonezji i Nowej Zelandii.

- amatorskich nadawców z całej Europy, częściowo z Rosji, USA Afryki i Oceanii.

 Jest to porównywalne z odbiorem ARTEC-a z zastrzeżeniem że ten drugi nie będzie używany w pobliżu silnych lokalnych zakłóceń pochodzenia TV. Powodują one że na dużej liczbie częstotliwości ARTEC bywa zagłuszony podczas gdy Grundig te same częstotliwości odbiera prawidłowo.

PIC01455.JPG